Is het een toeristische trekpleister of een onontdekte parel? Als ik google of reisblogs lees, is het een onontdekte parel. Met deze gedachte gingen we ook naar dit paradijs. Maar is dit ook zo? lees hier onze ervaring.
Bee Eco
Wij verbleven in het Bee Eco Guesthouse. Een guesthouse die helemaal gemaakt is van hout en er heel knus uitziet De eigenaren zijn een familie en zijn zeer vriendelijk en gastvrij. Deze mensen regelen alles voor je, van boot tot verblijf, niets is te gek.
De kamers zijn ruim en netjes. Wij hadden een tweepersoonsbed en een stapelbed met badkamer. Van handdoeken tot zeep alles is er.
Het eten is erg lekker en vers en wordt voor je bereid in een open keuken. Je kunt de gehele dag en avond alles bestellen. Ze maken het met liefde voor je klaar.
Dit guesthouse is wat ons betreft een echte aanrader!
reisverslag
2 dagen op Lumi i Shales
Vanmorgen ging om 6.30 uur de wekker om op tijd aan het ontbijt te zitten. Na het ontbijt snel de auto in om richting de ferry te gaan. 1,5 uur door de bergen. We hebben gelachen, gemopperd (vooral op andere weggebruikers die op een steile bergweg stilstaan omdat ze bang zijn en wij daardoor ook met moeite boven kwamen) en veel dieren gespot. Zo kwamen we paarden, geiten, kippen, ezels en zwerfhonden tegen. De kinderen zaten overal naar te wijzen en keken hun ogen uit. En mama was vooral gaten aan het ontwijken, haha.
Eenmaal op de boot begon het genieten van de mooie natuur ook voor mij.
Toen we aankwamen in Lumi i Shales was de eerste indruk: wow, en daarna: jeetje, wat druk. Dat had ik niet verwacht. Het blijkt dus dat hier boten vol dagjesmensen naartoe gaan. Helaas verpest dit wel een beetje de sfeer/ervaring.
We hebben eerst lekker gezwommen en gespeeld met de stenen. Ook lieten we ons eens meedrijven in de stroming en sprongen we van rotsen af het water in.
Toen rond 16.00 uur de dagjesmensen weggingen, was het inderdaad het paradijs waarvan wij dachten dat het zou zijn. Wij zijn in een kano geklommen en lekker wezen varen. Daarna speelden we nog volleybal.
Toen was het tijd om te eten. We aten patat, mixed vlees en forel. Zoë probeerde alles en vond vooral de vis erg lekker. Sem probeerde wat van het vlees.
Na het eten maakten we nog een korte avondwandeling en kochten we een ijsje.
De volgende ochtend sliepen we lekker uit en gingen daarna ontbijten. Ik vond het een prima ontbijt: ei, wat brood en wat groente en fruit met sap en thee. Zoë vond het wel oké, maar at wel lekker, en Sem vond het maar niets.
Na het eten bedachten we: leuk, even hiken. Maar na 15 minuten steil naar boven in de brandende zon gaven we het op. Dus liepen we lekker terug naar het strand om het water in te duiken.
Het water is echt ijs- en ijskoud, dus even doorbijten en niet langer dan 10 minuten erin. Sem is onze bikkel en ligt de hele dag in dat water, steentjes te gooien en met stenen te bouwen.
Zoë kon haar draai niet vinden. Ze had last van de zon, verveelde zich en het water was te koud, want ze kwam er duizelig uit.
’s Middags hakten we dan ook de knoop door om morgen om 8.00 uur de boot terug te nemen in plaats van om 15.00 uur. Hoe mooi het hier ook is, we hebben het wel gezien.
Als de dagjesmensen weer weg zijn, lopen we naar de zipline. Wat een geweldige ervaring. Ik geniet met volle teugen en de kinderen verleggen hun grenzen. Wat voel je je dan trots als moeder. Ook zij vonden het erg leuk om te doen.
We sluiten de dag af met pizza op het strand.
De volgende ochtend ontbijten we vroeg en nemen de boot van 8.00 uur terug naar het vasteland.
De terugreis was geweldig. Niemand op het water en de stilte en prachtige natuur helemaal voor ons alleen.
Onze ervaring
Als ik hiernaar zocht, leek het een onontdekt paradijs. Zo mooi en rustig, met alleen maar mensen die in een van de weinige hotels verbleven.
Het leek ons geweldig om even tot rust te komen: twee dagen helemaal niets doen en even weinig mensen om ons heen.
Helaas bleek dit al snel niet de waarheid.
Tussen 10.00 en 16.00 uur zit deze prachtige plek overvol met dagjesmensen. Mensen die vooral komen om foto’s te maken. Overal om ons heen waren ze aan het foto’s aan het maken en werden de kinderen weggestuurd omdat ze in hun foto stonden. Als ze nat werden, begonnen ze te mopperen op de kinderen.
Ook lieten deze mensen een enorme puinhoop achter. Respect voor de natuur kenden ze niet echt.
Nadat die mensen weg waren, was het heerlijk rustig en was het precies wat wij ervan verwacht hadden: rust, natuur en stilte. Op dat moment voelde het als die onontdekte parel.
Vinden wij het dan een afrader? Nee, zeker niet. Sterker nog, ik zou er zo weer heen gaan. Alleen dan wel met een andere gedachte. Nu weten we dat het er druk is en alleen in de namiddag en avond rustig is.
Let op: onze ervaring is in augustus. Misschien is het buiten de schoolvakanties minder druk!